20 Kasım 2014 Perşembe

Merhaba

Merhaba!

Epey zaman oldu yazmayalı, oldukça uzun bir zaman hem de... Bu uzun zaman zarfında içimden ne kinaye yapmak geldi ne de herhangi bir şey paylaşmak, dostlar. Twitter'da bile sadece okumak için varım gibi bir şey söz konusu.

Yaptığım şey genellikle bana komik gelen garip şey ve olayları iyice ağdalayarak burada yazıya dökmek (eğer teknolojik bir yazı yazmıyorsam). Bu yazmadığım zamanlarda ya bu garip şey ve olayların seyri değişti ya da ben çok değiştim, zira ülkedeki gariplikler iğrençliklerle bezeli olmaya başladı.

Benim bir şeyin dalgasını geçmem için onun saf haliyle zaten komik olması gerekir ki eğlenceli bir yazı olsun ben abartıyı da ekleyince, ama tespit ettiğim haller iğrençlik barındırdığından bir de ben abartı ekleyerek yazmak istemiyorum. Zaten istesem de siyasi amcalarımız iğrençliği de abartarak o işi de üstleniyorlar...

Kendimi üzgün hissediyorum bloğu açıp aylar öncesi yazımı görünce, işten güçten yazacak vaktimin olmadığı hallerde de üzülüyordum ama gözümün önünde olan acayiplikleri yazmak içimden gelmeyince daha bir üzülüyorum.

Benim bu blogta işim olgunun mizahını yazmak elimden geldiğince, durumu ve öznelerini aklım ve kalemim yettiğince iğnelemek. Bulduğum "çok acayip şeyler"in üzerinde durmak canımı sıktığından biraz uzak kaldım ama bu melankolik ve saçları gözünü kapatan emo-vari durumdan elimden geldiğince çabuk sıyrılıp daha sık yazacağım.

Sayfa trafiğine bakıp da aşağı yukarı yüz kişinin her gün eski sayfaları okuması benim hayvanlığıma ve bir silkilmeye (kelimenin kilit noktasındaki "l" harfini lütfen itina ile okuyun) ihtiyaç duyduğuma delalettir diyor ve daha sık görüşmeyi diliyorum.

(İçimden mani ile bitirmek geldi, demek ki yazı ilkokul seviyesinde. Şahane!)




Arz ederim!